HISTORIA

Kamienica przy ulicy Dąbrowszczaków 3 (niegdyś ulica Wartemborska a następnie Cesarska), zwana obecnie Kamienicą Naujacka, powstała według projektu nieznanego z nazwiska architekta. Jej właścicielem był Otto Naujack, który w 1896 kupił parcelę przy tej ulicy wraz z istniejącym na niej, niczym niewyróżniającym się budynkiem mieszkalnym.

W 1907 roku kamienicę przebudowano, tworząc secesyjny pałacyk mieszkalny o zróżnicowanej bryle, z licznymi balkonami, wieżyczkami i ryzalitami. Na szczycie jednej fasady umieszczono datę 1907 a na drugiej - inicjały właściciela "ON".

Budynek znajdował się przy reprezentacyjnej, wiodącej do dworca kolejowego,  ulicy miasta, w pobliżu budynku sądu i gimnazjum miejskiego. Od początku budowla byłą kamienicą czynszową. Każde piętro wynajmowano innemu lokatorowi bądź lokatorom. Tuż przed drugą wojną światową, na przykład, parter kamienicy wynajmował żydowski lekarz, dr Wolfheim wraz ze swym niepełnosprawnym umysłowo synem, pierwsze piętro- prawnik Walter Dost. Na drugim piętrze swe gabinety miało dwóch stomatologów: Bonifacy Palmowski i Josef  Poltähn. Strych wynajmowali nieznani nam z nazwiska lokatorzy. W 1938 roku, po zniknięciu doktora Wolfheima, do pomieszczeń  na parterze wprowadził się XXII oddział SS. W przyziemiu kamienicy, od obecnej ulicy Mrongowiusza, mieściła się hala targowa Koła Gospodyń Domowych. Sam właściciel kamienicy, Otto Naujack, mieszkał w secesyjnej willi przy Dąbrowszczaków bardzo krótko. Kamienica w nienaruszonym stanie przetrwała czasy wojenne. Po wojnie w budynku tym mieściły się w różnych okresach czasu: żłobek, Dzienny Dom Pobytu dla Osób Niepełnosprawnych Ruchowo czy też hotelik dla pielęgniarek z Polikliniki.

W kamienicy zachowało się wiele elementów dawnego wyposażenia takich jak: kuchnia węglowa na drugim piętrze, kryształowa markiza na parterze, dwa zabytkowe witraże w dolnych kondygnacjach, witrażowe drzwi rozkładane czy oryginalna stolarka drzwiowa i okienna. Warto też zwrócić uwagę na piec kaflowy  na pierwszym piętrze i na drewnianego smoka przy balustradzie schodów na parterze. Odwiedzających kamienicę wita mozaikowy napis „Salve” przed drzwiami frontowymi.

Po remoncie, przeprowadzonym przy udziale środków Unii Europejskiej, w czasie którego przywrócono budowli dawny blask, do budynku wprowadził się Miejski Ośrodek Kultury w Olsztynie. Inauguracja działalności kulturalnej w kamienicy miała miejsce 15 czerwca 2008 roku. Od tego czasu mieszczą się tu pracownie warsztatowe, dwie galerie sztuki (Galeria Amfilada i haloGaleria prezentująca sztukę nowych mediów), sala Kameralna i jedyny w regionie Punkt Informacji Kulturalnej.