wstęp
wolny

Informacja Kulturalna
ul. Dąbrowszczaków 3
(wejście od ul. Mrongowiusza)
tel.: (89) 522 13 70

facebook wydrukuj zgłoś błąd

O polskiej transformacji, degradacji, powrocie do świata natury, latach 90. XX w., wspólnotowości i Mongolii opowie Tomasz Rakowski autor książek "Łowcy, zbieracze, praktycy niemocy" oraz "Przepływy, współdziałania, kręgi możliwego. Antropologia powodzenia".

Tomasz Rakowski – etnolog, antropolog kultury, kulturoznawca. Pracuje w Instytucie Etnologii i Antropologii Kulturowej UW, współpracuje z Instytutem Kultury Polskiej UW. Lekarz, specjalista medycyny ratunkowej. Zajmuje się antropologicznymi badaniami biedy i bezrobocia, badaniami oddolnych procesów modernizacyjnych, antropologią sztuki współczesnej i partycypacyjnej, etnograficznie zorientowaną animacją kultury oraz najnowszymi metodologiami etnograficznymi.

O książce "Łowcy, zbieracze, praktycy niemocy" 
Upadek komunizmu przyniósł wielu Polakom doświadczenie ubóstwa, tworząc obszary głębokiego, potransformacyjnego bezrobocia. Mieszkańcy tych obszarów i ich kulturowe światy stanowią główny przedmiot niniejszej książki. Autor, przebywając wśród bezrobotnych górników, zbieraczy złomu i zubożałych mieszkańców wsi, starał się uchwycić, jak reagują oni na utratę pracy i sprawdzonych sposobów społecznego funkcjonowania. Okazuje się, że mimo początkowej bezradności wzmaga się ich wewnętrzna aktywność. Zaczynają przeobrażać swoją wiedzę o rzeczywistości i tworzyć ją na nowo. Przekonania o destrukcji i degradacji przemieniają się wówczas w wyobrażenia o własnej zaradności, a bierność i wycofanie ustępują miejsca szczególnym łowiecko-zbierackim umiejętnościom. To moment, kiedy nieustannie próbuje się pojąć świat na nowo i odnaleźć sens własnego doświadczenia.

O książce "Przepływy, współdziałania, kręgi możliwego. Antropologia powodzenia"
We współczesnej Mongolii, która przeszła przez proces transformacji i ze świata socjalizmu dość gwałtownie wkroczyła w rzeczywistość wolnorynkowej ekonomii, cały czas rodzą się zaskakująco trwałe formy współdziałania. Struktury krewniaczych i rówieśniczych kolektywów pasterskich, związanych z miastem-osadą Bułgan, położonym na południowych stokach Ałtaju, pozwalają na tworzenie nowych, skutecznych sieci handlu i biznesu, sięgających daleko, do stołecznego Ułan Bator, i dalej – za granicę. Ta lokalna forma wspólnoty i współdziałania staje się najskuteczniejszym ośrodkiem przebudowującego się społeczeństwa. Jest to jednak świat, który dopiero się ujawnia, wypełniony ideami wzrostu i samowznoszącego się ruchu, powrotami do ziemi rodzinnej, odruchami samoorganizacji, ciągłymi staraniami o pochwycenie i utrzymanie sił nadchodzącego powodzenia.

Prowadzenie: Artur Sobiela